ତଅପୋଇ

     ✍ବାସନ୍ତୀ ଲତା ଜେନା

ଧନେଶ୍ୱର ଝିଅ ତଅପୋଇ ଥିଲା 
ସାତ ଭାଇରେ ଭଉଣୀ 
ଗେହ୍ଲ ବସରରେ ବଢି ଥିଲା ସିଏ 
ସତେକି ରାଜ ଦୁଲଣୀ     l୧l

ସାଙ୍ଗସାଥି ମେଳେ ଖେଳୁ ଥିଲା ବଳେ 
ବୁଢୀ ବ୍ରହ୍ମଣୀ   ଆସିଲା 
ସୁନା କୁଲେଇରେ ରୂପା ଚାନ୍ଦ ସଙ୍ଗେ 
ଖେଳୁନୁ କାହିଁକି ଭଲା      l୨l

ବାପା ଶୁଣି କରି ଚନ୍ଦ  ଗଢାଇଲେ 
ଅଧା ଚାନ୍ଦେ ମାଆ ମଲେ 
ପୂରା ଚାନ୍ଦ ଯେବେ ଗଢ଼ା ହୋଇ ଗଲା 
ପିତା ସ୍ୱର୍ଗ ପୁର ଗଲେ       l୩l

ସାତ ଭାଇ ତାର ବାଣିଜ୍ୟକୁ ଗଲେ 
ସାଥିରେ ବୋଇତ ନେଇ 
ଭାଉଜ ମାନଙ୍କୁ ଭଗ୍ନୀ ସମର୍ପିଲେ 
କେତେ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇ      l୪l

ଛଅ ଭାଉଜ ତ କେତେ ଦୁଃଖ ଦେଲେ 
  ବୁଢୀ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ କଥାରେ 
ମାଡ଼ ଗାଳି ଦେଲେ ଛେଳି ଚରାଇଲେ 
ସାନ ବହୂ ହୃଦ ଥରେ        l୫l

ଘର ମଣି ଛେଳି ହଜି ଯାଇ ଥିଲା 
ବନ ଗହନ ମଧ୍ୟରେ 
ବଡ଼ ବହୂ ତାକୁ ଘରୁ ତଡି ଦେଲା 
 ଘନ ଅନ୍ଧାର ରାତ୍ରିରେ     l୬l

ଘୋର ବନସ୍ତରେ ଛେଳିକୁ ଖୋଜିଲା 
ଶୁଣିଲା ଗୀତର ସ୍ୱର 
ପାଖକୁ ଯାଇଣ ପଚାରି ବୁଝିଲା 
 ପୂଜା ମଙ୍ଗଳା ମାତାର      l୭l

ମଙ୍ଗଳା ମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲା 
ଘରମଣୀ ମିଳି ଗଲା 
ଛଅ ଦିନ ପରେ ରବି ବାର ଆସେ 
ମାତାଙ୍କ ଓଷା ପଡିଲା        l୮l

ଖୁଦ କଣିକାରେ ମଣ୍ଡା କରି ସିଏ 
ମଙ୍ଗଳାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲା 
ଭାଇ ମାନେ ତାର ସଅଳେ ଫେରିଲେ 
ଜଙ୍ଗଲରେ ଦେଖl ହେଲା     l୯l

ଗେହ୍ଲି ଭଉଣୀର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଦେଖିଣ 
କ୍ରୋଧାଗ୍ନିରେ ଜଳି ଗଲେ 
ବୋଇତ ମଙ୍ଗରେ ମଙ୍ଗଳା ସାଜିଣ 
ତଅପୋଇ ବସାଇଲେ         l୧୦l

ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ ଛ ବହୂ କଲେ 
ନାକ ତାଙ୍କ କାଟି ଦେଲା 
ସାନ ବହୂ ଯେବେ ବୋଇତ ବନ୍ଦାଏ 
କୋଳେଇ ତାଙ୍କୁ ସେ ନେଲା    l୧୧l

ହସ ଖୁସିରେ ତ ଘରକୁ ଫେରିଲେ 
ଛଅ  ବହୂ ଗଲେ ବନେ 
ତଅପୋଇ ଦୁଃଖ ଏବେ ସରିଗଲା 
ଖୁସି ହୋଇଲା ସେ  ମନେ      l୧୨l

ଶ୍ରୀମତୀ ବାସନ୍ତୀ ଲତା ଜେନା, 
ଗାନ୍ଧୀନଗର, ନବରଙ୍ଗପୁର l
ପିନ : 764059