ରାକ୍ଷୀ ଭିଜିଗଲା ଆଖି ଲୁହରେ

କପଟ କରିଲ କଳା ଠାକୁର ହେ
                    ମାନବେ ଦେଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା,
କାହାର କୁବୁଦ୍ଧି କରିଲା ବଶ ହେ
                    କରିଲ ଏହି ଛଳନା I

ଲୀଳାମୟ କିଳା ଖଞ୍ଜି ଦେଇଛ ହେ
                    କରୋନା ଖେଳେ ଉତ୍କଳେ ,
ଲାଜ ସରମ କି ବିଲୟ ଘଟିଲା
                    ଲୁଚିଛ ଦେଉଳ କୋଳେ I
ଆରେ ଭଣ୍ଡ ବଡ଼ ଦାଣ୍ଡରେ ବୁଲିଲୁ 
                    ତୁଚ୍ଛ ହେଲା କଟକଣା, 
କପଟ କରିଛ କଳା ଠାକୁର ହେ
                    ମାନବେ ଦେଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା I

ସାଥିରେ ସୁଭଦ୍ରା ସହୋଦରା ବୋଲି
                    ସୁନ୍ଦର ତୋ ହସ୍ତେ ରାକ୍ଷୀ,
ଶତ ସହୋଦର ଶୂନ୍ୟହସ୍ତ ଆଜି
                    ସୁକୁମାରୀ ପୋଛେ ଆଖି I

ହତଶ୍ରୀ ହୋଇକି ହେଜି ନାହୁଁ ତୁହି
                    ହୃଦୟ ହୀନ ତୁ ହେଲୁ,
ଲୁହରେ ଭିଜିଲା ଭଗିନୀର ମୁହଁ
                    କହ କେମିତି ସହିଲୁ l
କିପରି ଜାଣିବୁ କେତେ ଯେ କଷଣ
                    ଭାଇର ଭଉଣୀ ବିନା,
କାହାର କୁବୁଦ୍ଧି କରିଲା ବଶ ହେ
                    କରିଲ ଏହି ଛଳନା I

ସରୋଜ ମୁଖ ହେ ସଂସାର ସଜାଡ
                    ଦୟା କର ଦୟାସିନ୍ଧୁ ,
ସିନ୍ଧୁର ଚରଣେ ଶରଣ ଯାଉଛି 
                     ଶ୍ରୀହୀନ ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁ I

 ଶିଶିର କୁମାର ସ୍ଵାଇଁ
 ଶିକ୍ଷକ, ଗାଙ୍ଗପୁର