ଅଭିଶପ୍ତ

  

ଭଙ୍ଗା ଅଣ୍ଟା ରେ ଠିଆ ହୋଇ 
ସଜାଡି ଚଢେଇ ବସା 
ଝୋଟ ପରି ଉଡି ଯାଏ 
ସଜଳ ମେଘ ର  ପବନେ 
ହୁଏ ଲୋକ ହସା |

ଯୌବନ କୋଣାର୍କ ପାଇଥିଲା ଯାହା 
ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୁ ର  ହୀରା 
କେଉଁ ବନ କେଉଁ ମରୁ ରେ ହଜିଛି 
ମିଳୁନାହିଁ ଆଜି ତାହା 
ତଥାପି ଶ୍ରାବଣ ଆସିଛି 
ମିଳିନାହିଁ ହସ 
ଯାହା ବାକି ଅଛି ଧୋଇ ସେ ନେଇଛି 
ଦିଶୁଛି ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ଶସ୍ୟ କ୍ଷେତ |

ଉଜାଡି ଦେଇଛି ସବୁକିଛି 
ବାକି ଅଛି ବରଷା ଭିଜା ଦେହ 
ଝରୁଥିବା ଆଖିର ଲୁହ 
ତାକୁ ବି ନେଇଛି 
ମନ ର ଅକୁହା କଥା 
ଗୁପ୍ତ ଧନ ପରି ସାଇତି 
ବଣ ମଲ୍ଲୀ ହୋଇ ପଡିଛି 
ଆଖିର ଲୁହ ଆଖିରେ ରହି 
ବର୍ଷା ପାଣିରେ ଯାଇଛି ବହି |

ଆରତୀ କୁମାରୀ ବେହେରା 
ଭଞ୍ଜନଗର