ସେତେ ଦିନୁ ଚାହିଁଚି ଯେ ଚାହିଁଚି
କେତେ ଦିନ କେତେ ରାତି ଗଲାଣି
ମନେ ମନେ ଫଗୁ ଖେଳିଚି ତୁମ ସଙ୍ଗେ
ଦୋଳାୟମାନ କୃଷ୍ଣଚୂଡ଼ାରେ ଝୁଲିଛି
ଆନତ କୃଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ତୁମ ଅଭିମାନ କହିଛି
ତୁମ ସହ ମେଘରେ ପାରିଧି କରିଛି
ସ୍ଵଚ୍ଛ ଆକାଶରେ ଜୋତ୍ସ୍ନାଲୋକରେ ବୁଲିଛି
ଦୀପାବଳୀର ଦୀପରେ ଉପଲବ୍ଧି କରିଛି
ଆଦ୍ୟ ଆଷାଢଟା ତୁମ ଵାସ୍ନା ଦେଇଛି
ମୌସୁମୀ ନାଚି ନାଚି ତୁମଗୀତ ଗାଇଛି
ଶୀତର ଉହ୍ମେଇ ନିଆଁରେ ତୁମ ଉଷ୍ମତା ଚିହ୍ନିଚି
ଚାହାଣିରେ ଶତେକ ଯୁଗର ଅତୃପ୍ତ ଭାଵନା
ସତେ କି ଫେରିବ ତୁମେ ମୋ ଅଗଣାକୁ ସୁନ୍ଦର କରି
ଦେଖିବି ତୁମ ମଲ୍ଲୀସଜ୍ଜିତ ଵେଣୀକୁ
ଚଳଚଞ୍ଚଳ କଜଳମଖା ଆଖିକୁ
ଅନୁଭବ କରିବି ହସରେ ଫାଟିପଡୁଥିବା ମୁହୁର୍ତ୍ତକୁ
ନିଦାଘର ଝାଞ୍ଜିନିଵାରଣ ପାଇଁ ତୁମ ଉପଚାରକୁ
ଆଖିରେ ରଖିଛି ଅହରହ ସମ୍ଭାବନା
ସତେ କି ଫେରିବ ତୁମେ ମୋ ଜୀବନକୁ
ପୁଷ୍ପିତ ପଲ୍ଲବିତ ହେବ ଏ ଥୁଣ୍ଟା ଗଛ
ପକ୍ଷୀ କଳରଵରେ ଭରିଉଠିବ ମୋ ଦେହ
ସମୟର ସ୍ରୋତ ବହିଚାଲିଵ ଚଳଚଞ୍ଚଳ ନଦୀ ପରି
ପ୍ରଖର ଖରାର କଷ୍ଟ ଛାଇ ଲେଉଟାଣିରେ ନ ଥିଲା ପରି
ତୁମ ଫେରିଵା ପଥ ମୋତେ କରିବ ସବୁଜ
ବାରିପାତରେ ଧରଣୀ ହସି ଉଠିଲା ପରି
ଭାବନାରେ ପ୍ରତ୍ୟୟର ଆଶ୍ବାସନା
ତୁମେ ସତରେ ଫେରିବ ମୋ ଜୀବନକୁ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ସ୍ବପ୍ନରେ ଵୁଲେ ତୁମ ସହିତ
ତୁମ ସ୍ବପ୍ନରେ କି ଆତ୍ମତୃପ୍ତି କି ରୋମାଞ୍ଚ !!
ଖୁବ୍ ଦୂରକୁ ଯାଉ ଆମେ ଦୁହେଁ ସତେ କି ଖଗ
ତୁମ ଭାବନା ଟାଣି ନିଏ କାହିଁ କେତେ ଦୂର
ମାନମୟୀ,ମାନିନୀ, ମାନ ଭଙ୍ଗ କର
ଜୀବନ୍ୟାସ ପାଉ ପୁଣି ନିର୍ଜୀବସମ ପ୍ରାଣ
ସ୍ବପ୍ନର ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିରେ ସୀମାହୀନ କାମନା
କଳ୍ପନା ରାୟ, ସହକାରୀ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ,
ଲଇଡା ବାଳିକା ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟ,
ଲଇଡା, ସମ୍ବଲପୁର
No comments:
Post a Comment